Şaşkın Adamın Günlüğü 10


Ah şu eziklik hissi! Neresinden kusabilirdi bu utanç dolu hislerini? Karnı halen aç iken ofise geri dönmüştü! Masasına oturduğunda içindeki rezil his neredeyse kaybolmuştu. Ciğerlerine çektiği hava bir miktar daha hakkıydı sanki! Artık problemin kendinde olduğunu biliyordu! Bu yüzden kendini düzeltmeden insanların ona karşı olan davranışlarının değişmeyeceğini biliyordu! Bu güzel bir saptamaydı. Bir çok insanın farkındalığında olmadan ölüp gittiği bir şey. Suçu başkalarında arayacak değildi! içindeki sosyal açlığa halen inanamıyordu. Öylesine rutin ve durgun hayatının patlaması gençlikten orta yaşlara geçiş yaptığı bir dönmede patlamıştı işte!
İşte; geliyorlar! Ömer’in yüzünde zerre kadar utanç yoktu! Yemeğe çıkmayacağını belirttiği grup ile geri dönmüş, pişkince sırıtıyordu! Adamımıza açıklama yapma gereği bile duymuyordu. “Harika bir özellik” diye geçirdi içinden. O saf duygularına hiç yakışmıyordu ama yaşamak için çok gerekli olan o insansı, sinsi hasletleride çözemiyor değildi!
Şeker ihracatçılarının faturalarındaki anlaşılmaz durumu çözmek için değişik bir kişi seçmişti. Leyla hanımın yanına yanaşırken gözlüğünü utangaçça burun kemiğinin üstüne oturttu! Faturalardaki gediklerle ilgili problemi anlattı! Bakışlarını şapşallıktan uzak tutmaya gayret ediyordu. Sanki bu garip hali, aşırı ciddiliğindenmiş izlenimi vermek istiyordu! Leyla’nın sesindeki narin titreşim kulaklarını bir bayram yerine döndürmüştü! Onu konuşurken izliyor, yumuşak teni ile ilgili ahlak dışı hayaller kurmaktan haya ediyordu! Kadın birden işi boşverircesine sordu? “ Öğlenleri niye yemeklerde yoksunuz?
Şaşkın adam kekeledi ve gözlüğünü burnuna oturttu! “ Burada yeniyim… Bazı müşterilerin hesaplarını toplamam gerekiyor! Zaman buldukça yemekhaneye çıkıyorum! “ dedi.
“ Yarın bizle buyrun lütfen” dedi kadın. “ Gelmeye çalışacağım” diyerek gülümsedi. Uzaklaştı ve masasına vardı. Ömer’in onu yemek yerken görmeye tahammül edemeyeceği apaçıktı! Kadının teklifi onu gülümsetmişti.
Eve dönerken mutluydu! Diyalog anını unutamıyordu! Belki siz evlenirken, araba satın alırken veya bayramlarda akrabalarınız bir araya toplandığı zaman yaşardınız şaşkın adamın çoşkusunu! Fakat o böyle ufak bir mevzuda havalara uçuvermişti! Tatlı ile tanışmamış birine bal vermişsinizde… 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İhtiyar ve Kör

Dante: Kayıp Cennet - Sayfa

Kırık Çiçekler