Şaşkın Adamın Günlüğü 11


Yorgun ama garip bir mutlulukla kapıyı açtı. Apartmanın alt katının merdivenlerinden tok tok gelen acil takunya sesleri içinde bir kıpırtı yaratmıştı. O sağ ayağı ile dairesini adımlamıştı. Kapısının usulca kapatırken yöneticinin eşi tezcanlı bedeni ile sağ elini kaldırıp yanına devşirdi. Kıvırcık kızıl saçlı otuzbeşlerinde ama yaşından daha yaşlı gösteren ince dudaklı kadın “ merhaba beyefendi” diye haykırdı. İnce, rahatsız edici bir ses tonu vardı! Adam başını tedirgince salladı, yakınlardan bir insanın ona yanaşmasını yaşam alanına tehdit olarak algılamıştı! “buyrun” dedi.
“ apartmanın su borularındaki patlaklar yüzünden tüm boruları baştan aşağıya değiştirdik. Her dairenin payına yüz elli lira düştü. Sizden rica edecektim!” dedi cırtlak kadın.
Kaşlarını çatmıyor değildi. hafiften terlememiş de değildi! soracak soruları, söyleyecek sözleri yok değildi. “bir saniye” diyerek kapıyı kapadı ve cüzdanından parayı çıkartıp, kapıyı tekrar aralayıp, sağ eli ile uzattı! Kadın gülümseyerek parayı dosya kağıdının arasına sıkıştırdı! “ Yalnız yaşıyorsunuz değil mi diye sordu”. Adam gülümseyerek başını salladı! “iyi günler efendim” diyen kadının ardından kapıyı kapamıştı. Çatık kaşları, içini yiyen bir öfkeyi işaret etmiyor değildi! kocaman bir hüzün ve hayalkırıklığı ile dolmuştu. Çok yüksek bir ödemeydi bu. Neredeyse kirasının üçte biri. Bir anda vermişti. Eskiden annesi o kadar çok etraf ile ilgiliydi ki, ona ufak tefek eşyalar taşımak dışında bir ev işi kalmazdı! Ve annesi o parayı uzatmadan önce binlerce soru sorabilirdi! Fakat o soramamıştı! Kendini korkak gibi hissediyordu! Yenilmiş gibi. En azından “ Neden bu kadar yüksek tuttu” diye sorabilirdim” dedi içinden. Belki de onun saftorozluğunu ve sessizliğini fark etmişlerdi ve sık sık sudan sebeplerle para kökmeye çalışacaklardı! Sinirle yatağına girdi. Sinirden neredeyse uyuyamayacaktı. 

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

İhtiyar ve Kör

Dante: Kayıp Cennet - Sayfa

Ulu Meyve Ağacı (şiir)