Kişisel Edebiyat Blogu

Madde alemde gezinip duran ruhlarız. Kendimizden önce nesillerce heba olan et ve çeliği hesaba katmadan, an'ın bize getirdiği ile oyalanır dururuz. Şiddetli gelişim öylesine vahim bir olgu ki onun gerçekten olmadığını söylemek ermiş işi. Yani olaylar gerçekleşir ve önümüze gelir; benliğimiz bu gerçekliği kavramak için öylesine isteklidir ki... Sanki tedbir edecek başka varlık yoktur alemi bizden başka. Olaya yakınlaşmalı, çözmeli ve ona muhakkak tesir etmeliyiz. Yerinde duran şeylerin ismini biliriz. Kayalar, ağaçlar veya... Bizler yerinde durmakla ancak cezanın en büyüğünü yeriz. Yerimizde saymak yasak bize. Ya şövalyeler gibi savaşacağız veya öğrenecek,  öğreteceğiz. İnsan bilinci ve bedeni, yerinde saymayı ceza kabul eder. Canınız sıkılır ve ayaklarınız durmaktan yorulur. Sonra kalkmak istersiniz. Bela ile dolu olsa bile, bu alemin canına, umudunuzu, hediyelerinizi bulmak için dalarsınız. En çirkin bile umutludur, aynı güneşi paylaştığı diğer şanslıların rızkından kazanmak...

-İhtiyar ve Kör- Dirilikten uzaklaşan ten başlayınca bozulmaya Bu İhtiyar adamı bir korku sardı hayatta Aklının sınırları uzanırken diri sonsuzluğa Aynalarla tanıştı, benzemeyen hiçbir dosta Aynalar gerçek bir dosttur. Aynalar yalan söylemez. Aynalar kesif bir düşmandır Aynalar kusur kabul etmez. Gözleri renge kapalı tutmak Böyle mühim bir iştir ancak Gözler her rengi seçmemeli Ve bazen bir nimettir kör olmak. Gökkuşağını dinlemelisin körden O ne muazzam bir teşbihtir Şehvetsiz bir manzara en kötüsünden Bağlardan kayıtsız saf bir nimettir. İhitiyar halen bir çıkış arıyor Tıpkı kollarına davranan kolsuz gibi Ölümsüz sandığı gençliği arzuluyor Arzulanan cehennemin ta kendisi Ve -ne yazık şöyle sanan; dünya hep yarar… Yararı surette bulana, düşman olur birgün aynalar. H. Hüseyin ÜTÜN

ÖMER: Bir zavallı değil mi bu adam? Ne hüzün... Ey acıyarak bakan! Bu aşırı kırılgan duygusallık halinde ne dertler var biliyor musun? Kahroluyorsun işte sevgi ile bile baksa anan baban! En uzaktan geçen laf dolanıyor sanki sırtından sinsi bir yırtıcı gibi ve vuruyor ok arkandan. Çıldıracağım! Bu duvarlar da kapayamıyor artık zihnimi. Değil mi, örtemez artık hiçbir örtü bu mevcutta garip ucubeyi? KEREM: Ne de hoş yürüyor baksana azalarım! Çiğnediği yer ne şanslı ki, müthiş bir güzellik üstünde tepiniyor. Güzelin hoyratlığı bile tatlıdır çünkü. Güneş bir sanatçı bugün, kapkara da olsa, o güzelin resmini bir kez daha yere çiziyor. Gölgelerdeki sureti bile tatlı. İkiyken bile yokluğunu düşündürüyor. Yalnız bu sert rüzgâr da ne? Besbelli denizden esiyor. Saçları dağıtan bir yaramaz... Dur aklım, bu düşünce ağır. Ama öyle, rüzgâr onu okşuyor. Sarıyor tenini tıpkı âşık gibi! Ey nice helaklara yol açan haşmetli rüzgâr. Yaradanına şikâyet ediyorum seni. Bir zikir ehli, dileniyor, sakın haf...