Kişisel Edebiyat Blogu

Gözlerinden yaş yerine alevler akan, hep yangınları çağıran kadın, Çekilip karanlık köşelere,  çirkinler gibi sevmek sana yakışmıyor. Sen sevdin mi, gölge yaratmakta usta engin bir dağın tepesine dikilip her yanı ışıldatan Güneş gibi söküp haya perdelerini dilinde korkunun karanlığını def edip bağıracaksın; "sevdim işte" diye! H.Hüseyin ÜTÜN

Sevgili gidince bir kıyamet kopuyor. Bir deha çeşitli düşüncelerde... Kim giderse yerine biri geliyor veya evren hep şahidim ki boşluklara izin vermiyor. Ama yalnız ölene ne demeli? Yalnızlık düşüncelerde yaşatır kendini, besini de düşünmektir. Ve bir insan inşa eder insan o düşüncelerde. Acınasılık, ezilmişlik hamuru ile bir heykel yüreğin bendinde peyda olur. Sanatçı ölümle beslendiği için heykel bir şaheserdir, fakat güzel zahmetli... Büyük eserler için hangi sanatçı büyük bedeller ödemedi. Piyangoda denk gelen rakamlarla servete kavuşan bir insan varda, gece yatağından fırlayıp insanlığa ansızın sanat inşa eden bir sanatçı olamaz mı? İmkansız! Bu şans sanatta evrenin sonsuzluğunda birdir. Onu yıllarca şekillendiren acı melaikeleri biraraya gelip " Ben kimim" diye haykırmadan eser ortaya çıkmaz.  Sevgili bir hayaldir! Aynı nefisten yaradılmış insanın aleme değer biçen acı ve sevgi hatıralarından oluşturulmuş sanat eseridir. O aslında yoktur veyahut bizden olmuştur. Lakin ...

Ah o anlık rahatlık. Ne kadar fena bir düşünce yolu olsada bu ateşten yolun içine girmek önce sıcak alevlerden bir buz denizi deryasına dalmaya benzer. O hatıralarını hatırlasan; sevmelerin, gülümsemelerin... Bunları silerken cinnet ile bir ibadet tadı almaman mümkün de değil. Hatta Tanrıdır bunu yapan; Ol emrine olmanın içindeki yakınlığı ile tanınan insan, yok etmenin, dön çağrısının en aşağılık tezahürü olan "yok" manasında ve vakasında bir Tanrı olarak yok etmekten başka çare görebilir mi? Evet bu yaptığına ibadette denir ama unutma ki secde yok bu ibadette. Çözülme var. Çözen kişisin sen! ve semadan inince akıl, manzaranda katliam, katliam var. Ve aynaya bakıp bu benmiyim dediğinde sana verilecek cevap evet sensin ve rezilsin olacaktır. Üstelik az önce kendine yüklediğin o ilahi yaptırım gücündende yoksun ve hatta yaratılmışlıktanda daha sefil bir seviyede olacaksın. Vicdan sana en ağır yenilgini tattıracak ve diyeceksin ki ; "Ben yanlış bir iş yaptım" Artık tü...

Ruhların en temiz duyguları beyazdan damıttığı hayal edilir. Siyah bir karanlıktır. Karanlık düşünceler, hainlikler, kuduzluklar...Belki de bildiğimiz o siyahlığın derinlerinde, en karanlık noktalarının birleşimi, beyazı oluşturan saf rengin parçalarının birleştirilmiş halinin tezahürüdür. Beyaz bir alevdir diyen var mı? Hayatı yorumlamakta ki sadeliğimiz ve tekdüzeliğimiz, montonluğumuz, sıradanlığımız, alemi deryada doyasıya seyrettiğimiz manzaraların cümbüşü, bize saflığımızı, şehvetimizi, neşemizi tetikleyen duygularda mı hitap ediyor? Oysa ki kırmızı, en derin cinsel arzularımızı dışa vururken  onların kaynağını deşip yanardağı gibi yüzeye çıkaran, sarmalayıp düz bir taprağı baharda saran çiçekler gibi muhafaza eden bir renk iken, bazen bir cinnet kucağında uyanan kişinin, aklı seliminin semadan geri döndüğü anda kıyamadağı tenlerin ölümüdür. Bir cinnet kucağının kucağındaki kan... İnsanlar öldürmenin üzerine pek düşünmezler. Cinnet, şeytanların, şeytanca düşüncelerinin en s...

"ŞEREFLİ BEN" Kim o densiz, kim ölmekten bahseden? Sözleriniz çok ağır efendim, lütfen susun! O itilmiş biz olamayız, bir nedenden dünyadan göçen. Şerefli varlıklarız biz, yarattığı onun. Ama bekle! Ya yaşlılığım! Dirhem dirhem soyulan narin etim, Günden güne sönüyor gözümün feri. Hep bir yanımdan akıyor övgüye doyamadığım gençliğim. Evet, öyleyiz değil mi efendim? Ne bir melek, ne de bir peri. Günü gelince kurtlar tarafından kemirilen, İşe yaramaz, tiksinç, güzelliği artık dakika dakika soyulan bir beden Gömerek ret ettiği insanlığın, Ruhsuz, kokuşmuş bir et parçası ışıldatmadığı güneşin ve ayın. Yaşıyor muyum peki şu an? Bu da ne böyle? Bir tiksinçlik, bir koku var şimdi bende. Koklama sağımı solumu geri dur, Bu leş hiçte değil bedenimde. Bir kalleşlik hali, Bir kibirlilik, Bir gaflet, kokusu leşten hallice! Ölü daha iyi yaşayandan arınmış ise bu hislerinden kupkuru halinde bile. Eğer dediğim müşkülpesent hal üzerimizde ise, Kavgacı, düzenbaz, içten ...

Bir geceleyin geliverdi. Aslında elinde ekmek yoktu! Umurunda değildi karnımı doyurmak, gözünden düşen bir aç değil, sevgiydi. Aslına bakarsan karnım toktu! Hayallerimin kişisinden duyulmayan sözcükler, kulaklarımı tırmalıyordu. Bir güzellik karşımdaydı ve artık dokunulmuyordu! Dokunulmayan bir sevgi neye yarardı? Öyle deme! Aslında o daha sevgiliydi şu an. Dokunmanın alışkanlığı ve kolay elde edilebilirliği uzaklaştığında kalpten, bir his hasıl oluyormuş imkansızlıktan doğan. Tıpkı uçmak gibi bir şey... Kanatlandığında sen, süzülsen gökyüzüne, yükseğe ve yükseğe, uzaklaşırdın mülkünden. Ve yer özlemi duyardın. Toprağı koklamak isterdin. Hatta gidebilsen yıldızlara, o mülkün aşkıyla çatlardın da dayanamazdın bir dakika. Basma özlemi uçmaktan, uçma isteği basmaktan yüceliyordu. Tüm heybeti ile kalbimi eziyordu adımlarken! Her adım sonsuzlukta devam eden tokat, o hınçlı bakış yarası kanayan yarasız adam. Bir ordu hücum ediyor boğazıma, hedefi kalp olan. bir şey takılıyor orda bir histen...

Selamlar, 7 Eylül tarihli çekilişi 5 Eylül'de yaparak bu işlerde ne kadar şaşkın ve deneyimsiz olduğumu kanıtlamış oldum! Öte yandan sizde bilirsiniz ki; yazmak işin yarısıdır, okutmak ise diğer yarısı. Yazdıklarınızı okutamadıktan sonra bence yazmanın bir değeri yoktur. Bazı marjinal kişilikler benim bu söylemimi oldukça basit bulurlar. Geçenlerde bir davette marjinal diyebileceğim yazar kişilik, benim bu sözümü oldukça yavan bulup beni eleştirmişti. Onun için sadece kendi yazılarından kendisinin tatmin olması yeterliydi ve beni popülist düşünceler içinde olduğum için suçluyordu. Ona ne kadar yazı biriktirdiğini sorduğumda ise aldığım cevap bir yazar kişi için intihar niteliğindeydi? "Beş senedir tek kelime yazmadım." Tabii ki yazmassın, çünkü eleştirilerle beslenmemişsin" dedim bende ona. Yine de beni haksız bulmaya devam etti dostlar. İşin özü, blog şu an daha kalabalık ve bende daha sosyalim ve yazı maratonuna yeniden başlıyorum. Bugün size pekde geçmişe dayan...